Jocelyn Angloma馃嚝馃嚪: „Francuzi s膮 faworytami, ale musz膮 zachowa膰 czujno艣膰”

06.06.2021

Jocelyn Angloma swego czasu by艂 jednym z najlepszych prawych obro艅c贸w na 艣wiecie. W barwach Olympique Marsylia si臋gn膮艂 po trofeum Ligi Mistrz贸w. Z kolei w reprezentacji Francji dwukrotnie bra艂 udzia艂 w Mistrzostwach Europy – w 1992 i 1996 roku. Pierwszy turniej zako艅czy艂 si臋 dla 鈥Tr贸jkolorowych鈥 kl臋sk膮, gdy偶 zako艅czyli udzia艂 na fazie grupowej. Lepiej by艂o cztery lata p贸藕niej, gdy zesp贸艂 zaszed艂 do p贸艂fina艂u. Najwi臋ksze sukcesy Francuz贸w nadesz艂y nieco p贸藕niej – dru偶yna wygra艂a najpierw Mundial 1998, a nast臋pnie Euro 2000. W sk艂adzie na obu turniejach nie by艂o ju偶 jednak Anglomy, kt贸ry w wieku 29 lat postanowi艂 skoncentrowa膰 si臋 na pi艂ce klubowej.

By艂y pi艂karz Olympique Marsylia, PSG, Interu i Valencii p贸藕niej zagra艂 jeszcze w reprezentacji. Ale nie Francji, tylko francuskiego terytorium zamorskiego – Gwadelupy, gdzie przyszed艂 na 艣wiat. Ze wzgl臋du na to, 偶e kadra karaibskiej wyspy nie jest zrzeszona z FIFA, m贸g艂 w niej wyst膮pi膰. I jako 41-latek przyczyni艂 si臋 do sporego sukcesu zespo艂u, jakim by艂 p贸艂fina艂 Z艂otego Pucharu CONCACAF.

W rozmowie z 鈥淔utbolNews.pl鈥 aktualny selekcjoner kadry Gwadelupy podzieli艂 si臋 swoimi pi艂karskimi wspomnieniami, opowiadaj膮c o wielkich turniejach oraz grze w艣r贸d najlepszych pi艂karzy lat 90. Cho膰 na karaibskiej wyspie Jocelyn Angloma czuje si臋 dobrze, przyzna艂 偶e chcia艂by jeszcze wr贸ci膰 do Europy, gdyby mia艂 tak膮 mo偶liwo艣膰. 55-latek podzieli艂 si臋 tak偶e swoimi oczekiwaniami co do wyst臋pu 鈥淭r贸jkolorowych鈥 na Euro 2020.

***

Chcia艂bym zacz膮膰 od pana pi艂karskich pocz膮tk贸w. W wieku 20 lat przylecia艂 pan z Gwadelupy do Francji na sta艂e. Trudno by艂o panu na pocz膮tku si臋 przystosowa膰 do reali贸w jednej z czo艂owych europejskich lig?

Szczerze m贸wi膮c, nie mia艂em z tym problem贸w. Przylot do Francji traktowa艂em jako now膮 przygod臋 i podchodzi艂em do niego z wielk膮 przyjemno艣ci膮. Jedyn膮 rzecz膮, kt贸rej si臋 obawia艂em, by艂o przystosowanie si臋 do innego klimatu, gdy偶 we Francji by艂o znacznie zimniej. Ale uda艂o mi si臋 zaadaptowa膰 do艣膰 szybko.

I od strony sportowej te偶 nie by艂o problemu – z czasem zrobi艂 pan karier臋 w pi艂ce klubowej, a najwi臋kszym pana sukcesem by艂 triumf w finale Ligi Mistrz贸w w 1993 roku. Co z pana perspektywy najbardziej przyczyni艂o si臋 do tego zwyci臋stwa?

Wszyscy byli艣my 艣wiadomi, 偶e jeste艣my cz臋艣ci膮 jednej grupy, kt贸rej ka偶dy z nas by艂 elementem. To nas nap臋dza艂o i poprowadzi艂o do sukces贸w. Poza tym, w naszym zespole by艂o wtedy sporo do艣wiadczonych zawodnik贸w, kt贸rzy pami臋tali fina艂 z 1991 roku. Dwa lata p贸藕niej nasz zesp贸艂 by艂 silniejszy, a pi艂karze przygotowani byli lepiej ni偶 wcze艣niej (Jocelyn Angloma wtedy jeszcze nie gra艂 w Olympique, tylko w PSG – przyp. red), co my艣l臋, 偶e te偶 mia艂o du偶y wp艂yw.

Potem niestety Olympique spad艂 z ligi z powodu afery korupcyjnej. Jak pan oraz ca艂y zesp贸艂 zareagowali艣cie na tamt膮 sytuacj臋?

To by艂 dla nas du偶y cios. Nie mogli艣my ani obroni膰 mistrzowskiego tytu艂u we Francji, ani zagra膰 w Pucharze Interkontynentalnym (ze wzgl臋du na udzia艂 zespo艂u w aferze korupcyjnej, jego miejsce zaj膮艂 Milan – przyp. red.). Kr贸tko m贸wi膮c, byli艣my wtedy rozczarowani.

Rozczarowaniem okaza艂y si臋 zapewne dla pana tak偶e Mistrzostwa Europy 1992, podczas kt贸rych Francja nawet nie wysz艂a z grupy. Co tam si臋 sta艂o?

Pami臋tam atmosfer臋 we Francji wok贸艂 tamtego turnieju. Wszyscy stawiali nas wtedy w roli faworyt贸w, co by艂o zreszt膮 uzasadnione – wygrali艣my wszystkie osiem mecz贸w w kwalifikacjach. Na mistrzostwach jednak po prostu zawiedli艣my. Rozczarowanie w kraju by艂o ogromne i nie ma w tym nic dziwnego. Mieli艣my bardzo fajn膮 dru偶yn臋, ale co艣 posz艂o nie tak.

Cztery lata temu by艂o ju偶 nieco lepiej – Francja z panem w sk艂adzie dotar艂a wtedy do p贸艂fina艂u.

Moim zdaniem, wtedy posz艂o nam dobrze. Do zespo艂u dosz艂o kilku nowych zawodnik贸w, kt贸rzy troch臋 dodali 艣wie偶o艣ci naszej grze. Jak dobra by艂a to dru偶yna, pokaza艂 fakt, 偶e jej kr臋gos艂up pozosta艂 niemal niezmienny do mundialu dwa lata p贸藕niej, na kt贸rym Francja zdoby艂a z艂oty medal.

Pan jednak zdecydowa艂 si臋 zako艅czy膰 karier臋 reprezentacyjn膮 jeszcze przed Mundialem 1998. 呕a艂owa艂 pan p贸藕niej?

Mia艂em ju偶 wtedy 31 lat i uzna艂em, 偶e to odpowiedni moment na to, by zrezygnowa膰 z reprezentacji i skupi膰 si臋 na karierze klubowej. Nie 偶a艂owa艂em i nie zazdro艣ci艂em. Po prostu cieszy艂em si臋 z tego, 偶e koledzy, z kt贸rymi wcze艣niej gra艂em w jednej dru偶ynie, zdobywali mistrzostwo 艣wiata. Ich widok z pucharem to by艂a dla mnie czysta przyjemno艣膰. Zreszt膮 trzyma艂em kciuki za Liliana Thurama, kt贸ry wtedy zast膮pi艂 mnie w kadrze.

Jednym z pi艂karzy, kt贸rych mia艂 pan okazj臋 pozna膰 najlepiej z tamtej reprezentacji, by艂 Didier Deschamps. Gra艂 pan z nim nie tylko w kadrze, ale te偶 przez d艂ugi czas w Olympique Marsylia. Ju偶 wtedy mo偶na by艂o stwierdzi膰, 偶e nadaje si臋 do roli trenera?

Didier by艂 naturalnym liderem, czego dowodem jest to, 偶e ju偶 w m艂odym wieku by艂 kapitanem Nantes. My艣l臋, 偶e w ka偶dym zespole, w kt贸rym gra艂, by艂 wiod膮c膮 postaci膮, szczeg贸lnie pod wzgl臋dem mentalnym. Przez lata gdy z nim jednej dru偶ynie, przekona艂em si臋, 偶e ma on w sobie 鈥渄ucha zdobywcy鈥.Czy ju偶 wtedy zapowiada艂 si臋 na dobrego trenera? Mog臋 powiedzie膰 z pe艂nym przekonaniem, 偶e tak.

Mo偶na te偶 powiedzie膰, 偶e by艂 pan 艣wiadkiem pocz膮tk贸w we francuskiej kadrze Zinedine鈥檃 Zidane鈥檃. Jakim by艂 pi艂karzem, gdy dopiero wchodzi艂 do zespo艂u?

W relacjach mi臋dzyludzkich by艂 do艣膰 pow艣ci膮gliwy, ale by艂 dobrym koleg膮. Na boisku jednak przekracza艂 wszelkie swoje granice, 偶eby m贸c by膰 jak najlepszym pi艂karzem. Gdy wychodzi艂 na plac gry, by艂 po prostu najlepszy. I z czasem sta艂 si臋 sportowym liderem francuskiej kadry.

Kto by艂 najlepszym pi艂karzem, z kt贸rym wyst臋powa艂 pan w jednej dru偶ynie – obstawiam, 偶e Zinedine Zidane albo – swego czasu – Jean-Pierre Papin?

Obaj to naprawd臋 艣wietni i zas艂u偶eni zawodnicy, kt贸rzy maj膮 na swoim koncie Z艂ot膮 Pi艂k臋. Trudno mi jednak wybra膰 najlepszego tym bardziej, 偶e gra艂em jeszcze z kilkoma innymi wielkimi pi艂karzami. Zaliczy艂bym do nich tak偶e Romario, Gaizk臋 Mendiet臋, Abediego Pele, Erica Canton臋. I pewnie jeszcze kilka nazwisk mog艂oby mi przyj艣膰 do g艂owy po g艂臋bszym zastanowieniu.

Z kim z czas贸w kariery pi艂karskiej ma pan w tej chwili najlepszy kontakt?

Chocia偶 od d艂u偶szego czasu mieszkam na sta艂e na Gwadelupie, wci膮偶 utrzymuj臋 relacj臋 z lud藕mi, z kt贸rymi gra艂em w Europie. Najlepszy kontakt mam z Basile Bolim, Luc鈥檌em Sonorem, Lilianem Thuram, Marcelem Dessaillym, Amedeo Carbonim i Abedim Pel茅. Z nimi najcz臋艣ciej rozmawiam poprzez social media, ale lista ludzi, z kt贸rymi czasami si臋 kontaktuj臋 jest jeszcze d艂u偶sza.

Koledzy odwiedzali pana na Gwadelupie?

Wiele razy odwiedzali mnie w艂a艣nie Lilian Thuram i Luc Sonor. Obaj zreszt膮 r贸wnie偶 pochodz膮 z Gwadelupy i cz臋sto wracaj膮 w rodzinne strony. Wtedy zawsze przy okazji si臋 widzimy.

Obaj jednak nie wr贸cili do Gwadelupy na sta艂e, a pan si臋 na to zdecydowa艂. Sk膮d taka decyzja?

W艂a艣ciwie nie mia艂em konkretnego powodu. Po prostu w pewnym momencie uzna艂em, 偶e chcia艂bym by膰 bli偶ej rodziny.

W 2006 roku zaskoczy艂 pan troch臋 kibic贸w, rozpoczynaj膮c gr臋 w reprezentacji Gwadelupy. Jak do tego dosz艂o?

Gwadelupa nie jest zrzeszona z FIFA, dlatego mog艂em zagra膰 w jej barwach. Nie znaczy to jednak, 偶e od razu mog艂em zmieni膰 reprezentacj臋 – musia艂o min膮膰 pi臋膰 lat od mojego ostatniego wyst臋pu we francuskiej kadrze. Dlatego te偶 w艂adze naszej federacji zdecydowa艂y si臋 na takie ust臋pstwo i pozwoli艂y mi zagra膰 w kadrze.

Potem by艂 Z艂oty Puchar CONCACAF, podczas kt贸rego Gwadelupa zaj臋艂a czwarte miejsce. Wi臋kszym sukcesem by艂 p贸艂fina艂 z Gwadelup膮 czy z Francj膮 na Euro?

Wielk膮 przyjemno艣ci膮 by艂o dla mnie zaj艣膰 tak daleko zar贸wno z jednym, jak i z drugim zespo艂em. Gdybym mia艂 jednak por贸wna膰 skal臋, dla Gwadelupy ten wynik by艂 wi臋kszym sukcesem. Przyst膮pili艣my do tamtego turnieju jako maluczcy, a zako艅czyli艣my swoj膮 przygod臋 przed fina艂em. To, co osi膮gn臋li艣my, by艂o niesamowite!

Teraz jest pan selekcjonerem reprezentacji Gwadelupy. Jaki jest pana cel z t膮 kadr膮?

Kr贸tkofalowym celem jest kwalifikacja na tegoroczny Z艂oty Puchar CONCACAF. Z kolei w d艂u偶szej perspektywie, zale偶y nam tutaj, 偶eby bardziej wypromowa膰 tutejszych zawodnik贸w. Chcemy da膰 im mo偶liwo艣膰 gry na jak najwy偶szym poziomie, 偶eby mogli si臋 rozwija膰 i pokonywa膰 kolejne szczeble kariery.

Jest pan bardziej Francuzem czy Gwadelupczykiem?

To troch臋 z艂o偶ona sprawa, ale jestem narodowo艣ci francuskiej. Gwadelupa to terytorium zamorskie Francji, w kt贸rym si臋 urodzi艂em i z kt贸rym si臋 uto偶samiam. Podkre艣lam jednak, 偶e jestem Francuzem.

Chcia艂by pan za jaki艣 czas wr贸ci膰 do Francji w roli trenera?

Niestety nie otrzyma艂em takiej propozycji, ale z ch臋ci膮 spr贸bowa艂bym swoich si艂 we Francji.

Na koniec chcia艂bym zapyta膰, jak pan widzi szanse 鈥淭r贸jkolorowych鈥 na Euro 2020?

Moim zdaniem g艂贸wn膮 zalet膮 tego zespo艂u jest dobrze zbalansowana kadra. Szczeg贸lnie 艣wietnie wygl膮da atak, po kt贸rym spodziewam si臋 na Euro bardzo dobrej gry. Poza tym Didier Deschamps ju偶 wiele razy udowodni艂, 偶e potrafi dokonywa膰 w艂a艣ciwych wybor贸w w odpowiednim czasie i licz臋, 偶e najbli偶szy turniej b臋dzie na to kolejnym dowodem.

Zgadzam si臋 z ekspertami, kt贸rzy uwa偶aj膮 nasz膮 kadr臋 za g艂贸wnych faworyt贸w. Pi艂karze powinni jednak zachowa膰 czujno艣膰 – by膰 ostro偶ni i realistycznie patrze膰 na obraz siebie i rywali. Jak dobrze wiemy, w pi艂ce wszystko zmienia si臋 bardzo szybko, szczeg贸lnie w dzisiejszych czasach. Zreszt膮 nie tylko teraz – przekonali艣my si臋 o tym w z艂y spos贸b na Euro 1992 i Mundialu 2002, gdy nie wyszli艣my z grupy. Wierz臋 jednak, 偶e teraz b臋dzie inaczej ni偶 na tych turniejach.

ROZMAWIA艁: PRZEMYS艁AW CHLEBICKI